Hallo trouwe volgertjes en mensen die zojuist inschakelen,

Ik ben zo vrij geweest om het motto ‘pole pole' (vrije vertaling naar het Katwijks: ‘rustig an!') van hier, ook toe te passen op het schrijven van blogs. Het wordt zo langzamerhand wel weer tijd voor een update!

Morgen ben ik hier 2,5e week en dat is alweer de helft van mijn tijd in Kenia! Gaat weer veel te snel! (Gelukkig komt er nog een reis naar Uganda achteraan ;) ) Inmiddels ben ik hier al helemaal gewend: de slippertjes gaan automatisch uit voor het binnengaan van een kamer, het lichtknopje wordt blind gevonden en een koude douche voelt niet meer aan als een koude douche. Aan het klimaat valt ook te wennen! Ik merk regelmatig tot mijn verbazing dat de ventilator in mijn kamer eens níet aanstaat. En zelfs bij het gebruikelijke theedrinken staat het zweet niet (altijd) meer op mijn voorhoofd!

De beestjes hier zorgen nog wél steeds voor verbazing. Toch wel raar als er tijdens het eten een bidsprinkhaan, die je normaal op Animal Planet bewondert, tegen het plafond aanvliegt en neer wordt gemept. Ik blijf het bijzonder vinden als ik soms apen zie springen als ik naar school loop, een bushbaby in een nabije boom hoor schreeuwen als ik ga slapen en er een kameleon tegen mijn been oploopt tijdens een wandeling. Dat laatste zorgde ook bij twee Keniaanse vrouwen voor verbazing en een aantal gilletjes toen Lotte en ik achter het dier aangingen. Het verstoorde beest zette zijn weg voort en hield ons nauwlettend in de gaten door zijn naar achter gedraaide oogjes.

Het 's nachts op zoek gaan naar beestjes in de kamer heb ik maar opgegeven. Soms hoor je een wanhopig gezoem of een of andere doodstrijd van een insect, wat me dan toch wakker houdt door het geluid zelf of doordat ik me probeer in te denken wat voor tafereel er bij dat onbekende geluid hoort. Maar in welke hoek ik ook schijn met de zaklamp (vanuit mijn bed dan, zo slaperig ben ik dan ook wel weer) of waar ik de volgende ochtend ook kijk, niks te vinden! Dus zolang het desbetreffende dier niet klinkt alsof het de bouw en de motoriek heeft om de klamboe open te maken en binnen te klimmen, mag het blijven zitten en slaap ik lekker verder. Okee, ik ben niet altijd even tolerant. Gister heb ik een torretje dat onder mijn voet kriebelde ‘opgepakt' met een kauwgompje waar toch geen smaak meer aan zat, maar ik had direct spijt toen ik het beestje in volle reikwijdte vast zag zitten. Sorry!

Het schooltje went ook steeds meer. Eind vorige week kon ik de gezichten van elkaar onderscheiden. Helaas voor de kids, nu heb ik het door als ze voor de tweede keer in drie minuten komen vragen of ze naar de WC mogen! En kon nu ook verklaren waarom ik steeds het gevoel had dat dat ene jongetje zijn schrift toch al bij me had ingeleverd.. twee broertjes die héél erg op elkaar lijken. Deze week probeer ik ook de namen te kennen. Van één klas ben ik al aardig op weg, behalve de namen met een voor ons onmogelijke combinatie medeklinkers dan. (Heb trouwens gezegd dat het vijftig kinderen waren, maar blijkbaar zaten ze in het vorige schooltje zo dicht op elkaar dat onze schatting iets geringer uitviel. Het zijn er tachtig.)

Vorige week is er iemand langsgekomen voor de maten van de nieuwe stoelen en tafels. Gewapend met een meetlintje dook hij op de oude bankjes af. Gelukkig vroeg hij ons om advies en hebben we hem erop kunnen wijzen dat daar in Nederland regels (uiteraard) voor zijn en er rekening gehouden moest worden met zoiets als ergonomie ;) Arend had zijn laptop mee en al snel hadden we op internet formules gevonden voor de hoogtes van het meubilair en een aantal foto's met voorbeelden. Het advies was welkom: er werden kniehoogtes van kinderen opgemeten, hoogtes uitgerekend en foto's gemaakt van voorbeeldjes. Het meubilair is nu in de maak en komt hopelijk snel in de nieuwe school te staan. Het idee is om de lokalen zo in te richten zoals het volgende onderwijs het doet, zodat de kinderen gewend zijn aan die opstelling in de klas. Ben erg benieuwd hoe ze het vinden om een eigen tafeltje en stoel te hebben in plaats van een gezamenlijk bankje dat als beiden dient!

Nu ga ik toch echt weer even de ventilator aanzetten.

Doeg!

Love,

Sanne (hier beter bekend als 'Sonna')